Ντόρα Ρίζου

Διηγήματα, Χρονογραφήματα της Ντόρας Ρίζου
Νίκος Παπάζογλου και Μαριώ στο στούντιο «Αγροτικόν», 1986
Pin It

Όταν θέλεις κάτι πολύ, η ζωή γίνεται σύμμαχος των ονείρων σου και σου ανοίγει πόρτες. Ανεβαίνοντας στη Θεσσαλονίκη, άφησα πίσω μου την Columbia αλλά βρέθηκα στην εταιρία των νεανικών ονείρων μου. Κι έτσι, πιστεύοντας ακράδαντα στην συμμαχία της ζωής, ανέλαβα την διεύθυνση του υποκαταστήματος της Λύρας στην Θεσσαλονίκη για δέκα ολόκληρα χρόνια.

Ομίχλη, βροχή, γκριζάδα, χιόνια και όλα αυτά στην αγκαλιά του αμέτοχου Θερμαϊκού που τον αγκαλιάζει αιώνες τώρα η συμπρωτεύουσα. Μια άγνωστη σχεδόν πόλη για μια φανατική Αθηναία με δωδεκανησιακή ρίζα, σαν και του λόγου μου, που γρήγορα την επέλεξα για δεύτερη πατρίδα μου.

1986. Οδηγούσα στην Εγνατία ακούγοντας ραδιόφωνο. Ο μακαρίτης Ξενοφών Κοκκόλης, καθηγητής στην φιλοσοφική του ΑΠΘ, μιλούσε για την μελέτη που έκανε με θέμα «Τα ρεμπέτικα της Θεσσαλονίκης.»
Χειρόφρενο. Σταματάω στην άκρη του δρόμου και ακούω όλη την εκπομπή.

Την επόμενη μέρα πήγα στην Φιλοσοφική, και αναζητώντας τον, τον ανακάλυψα στο γραφείο του. Εξέφρασα το ενδιαφέρον μου για την έρευνα που είχε κάνει για τα ρεμπέτικα της Θεσσαλονίκης και του πρότεινα να εκδώσουμε σε δίσκο αυτά τα τραγούδια. Ενθουσιάστηκε. Από την επόμενη μέρα άρχισε η έρευνα.

Συνάντησα τον Αργύρη Μπακιρτζή που είχε μεγάλη συλλογή ρεμπέτικων δίσκων γραμμοφώνου, πήγαμε μαζί στο σπίτι του συνθέτη και μουσικού Χρήστου Μίγκου στην Άνω Πόλη και σε μια μουσική σκηνή της πόλης, στο Τήνελλα, συνάντησα για πρώτη φορά τον ποιητή Ντίνο Χριστιανόπουλο. Την άλλη μέρα πήγα στο γραφείο του, που στον διπλανό χώρο λειτουργούσε και η περίφημη γκαλερί Διαγώνιος στην οποία συμμετείχα κι εγώ αργότερα σαν ζωγράφος, και άρχισε η μαγική μας συνεργασία.

Στην ομάδα αυτή δεν θα μπορούσε να λείπει ο αξέχαστος Νίκος Παπάζογλου με τον οποίο αναλάβαμε από κοινού την παραγωγή στο γνωστό στούντιο «Αγροτικόν» στην Τούμπα. Το ταξίδι ξεκίνησε. Συναντήσαμε τον Καμπουρέλο, τον Σωκράτη και την Λιλή, στο κέντρο Minuit που εμφανιζόντουσαν τα βράδια, (οι πιο μεγάλοι Θεσσαλονικείς τους θυμούνται οπωσδήποτε), αλλά όταν τους προτείναμε να τραγουδήσουν στον δίσκο, ο Καμπουρέλος μου είπε «τι τα θέλουμε αυτά, αφού όλοι θα πεθάνουμε».
Απάντηση λακωνική και τελεσίδικη. Με τα αυτιά κατεβασμένα, πλησιάσαμε την επόμενη τριάδα ερμηνευτών ρεμπέτικων, ΧοντροΝάκο, Μαριώ και Κεφάλα. Δέχτηκαν με χαρά, είχαν άλλη αντίληψη για την ζωή.
Κι έτσι ανεβήκαμε στο καράβι της παραγωγής με γεμάτα τα αμπάρια τραγούδια.

Η Μαριώ, που την πρωτοάκουσα στο νυκτερινό κέντρο «Καλοκαιρινή Καλύβα» μαζί με τον Στέφανο Κιουπρούλη, γνωστό σαν ΧοντροΝάκο λόγω μεγέθους, ήταν το πιο μπριόζικο και κεφάτο ζευγάρι τραγουδιστών που άκουσα. Τα αστεία τους, τα πειράγματα τους ανάμεσα στα τραγούδια και το «δέσιμό» τους ήταν μοναδικό.

Ο Στέλιος Κεφάλας ήταν βαρύς σαν χαρακτήρας, αλλά ερμήνευσε εξαιρετικά τα τραγούδια αναφοράς στο Γεντί Κουλέ.
Οι μουσικοί που ερμήνευσαν τα τραγούδια του LP τότε ήταν ο Κώστας Βόμβολος, ακορντεόν, ο Χρήστος Μητρέντζης στο μπουζούκι, ο Κυριάκος Γκουβέντας στο βιολί, ο Γιώργος Ταμκατζόγλου στην κιθάρα, ο Δημήτρης Γουμπερίτσης στο μπάσο και ο Στέλιος Γκέτης γνωστός τότε σαν «Τουρκάλα».

Επιμέλεια ήχου ο Νίκος Παπάζογλου. Κείμενο στο οπισθόφυλλο του δίσκου ο Ντίνος Χριστιανόπουλος και ο Ξενοφών Κοκκόλης έγραψε τα κείμενα του πλουσιότατου ενθέτου. Όλοι μακαρίτες πιά.

Η πρώτη παρουσίαση του ηχογραφήματος έγινε στο Θέατρο Κήπου της Θεσσαλονίκης, το οποίο γέμισε ασφυκτικά παρότι η προπώληση ήταν μηδαμινή. Θυμάμαι ότι ο Κυριάκος Μαραβέλιας που είχε διαδεχτεί τον Αλέκο Πατσιφά στην Λύρα, πήρε το αεροπλάνο και ήρθε να ελέγξει εάν θα ερχόταν κόσμος στην συναυλία και γελούσαν και τα μουστάκια του βλέποντας την κοσμοσυρροή. Μετά, πήγαμε στις «Κουκουνάρες» στο Φίλλυρο, σε νυκτερινό κέντρο στο οποίο εμφανιζόταν τότε η Σωτηρία Μπέλλου της οποίας η αθυροστομία ενόχλησε τον Χριστιανόπουλο. Όμως η Σωτηρία ήταν μια και μοναδική, η μόνη ίσως φωνή που όταν την άκουγα δάκρυζα.

Ο δίσκος αυτός πήγε πολύ καλά σε πωλήσεις, ήταν το πρώτο ηχογράφημα με καταγεγραμμένα τραγούδια της Θεσσαλονίκης και κάποια τραγούδια όπως το «Τρίτη, Πέμπτη μακαρόνια», «Κατερίνα Θεσσαλονικιά», «Πράσινος Μύλος» κ.α ακούγονται ακόμα και έγιναν επιτυχίες. Δύο χρόνια μετά ηχογραφήσαμε και την «Θεσσαλονίκη στα ρεμπέτικα, Νο2»

Εκτός από την αναγκαιότητα της καταγραφής και τα όμορφα τραγούδια που χαρήκαμε, εκείνο που έμεινε από αυτή την παραγωγή, ήταν μια συμπαγής ομάδα συνεργατών και μουσικών και πολύ δυνατές φιλίες.

Οι υπόλοιπες παραγωγές της Λύρας του Βορρά, βασίστηκαν σε αυτήν. Για μένα προσωπικά, ήταν η αρχή συνεργασίας και βαθιάς φιλίας με τον Ντίνο Χριστιανόπουλο που με μύησε στην ιστορία της Θεσσαλονίκης και μου μετέδωσε την αγάπη του για την πόλη, την αιώνια παραπονούμενη φτωχομάνα και συμπρωτεύουσα, καθώς και την απέχθεια του για τα βραβεία και τις φλυαρίες.

«Να φοβάσαι αυτούς που σου ροκανίζουν το χρόνο χωρίς λόγο, είναι οι πιo επικίνδυνοι κλέφτες». Μου έλεγε. Πόσο δίκιο είχε!

Ντόρα Ρίζου

(Πατήστε για να μεγεθύνετε τις φωτογραφίες)



 Ντόρα Ρίζου


 

Σχετικά κείμενα

Ντόρα Ρίζου

Τον τελευταίο καιρό που λόγω COVID καραντίνας σκάλισα φωτογραφίες και σημειώσεις, θυμήθηκα παλιές...

Ντόρα Ρίζου

Με λένε Διονύση. Δεν ξέρω γιατί, θα προτιμούσα ένα αρχαιοελληνικό όνομα, αλλά στα βαφτίσια μου...

Ημερολόγιο Εκδηλώσεων

Μάρτιος   2021
Δ Τ Τ Τ Π Σ Κ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        

ΒΙΒΛΙΑ | ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Το λιμάνι στην ομίχλη - Simenon Georges

Διαβάστε

Επιλογές από τη Βιβλιοθήκη

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7

Γράφουν - Συνεργάζονται

Ντόρα Ρίζου
Τάκης Σιμώτας
Βασίλης Κατσικονούρης
Ευσταθία
Γιώργος Τζιουβάρας Tenorman
Νίκη Μαυροειδή
Βαγγέλης Γαροφάλλου
Δημήτρης Κοτάκος
Μιχάλης Ρίζος
Ροδιανός Αντωνακόπουλος